Χρηματοδότηση ΠΑΣΟΚ

Ανησυχία στο κόμμα του κ Βενιζέλου με την χρηματοδότηση. 

Ο λόγος δεν είναι το ποσό που θα εισπράξει το ΠΑΣΟΚ ως επιχορήγηση για τις ευρωεκλογές, ποσό δυσανάλογο των σημερινών του ποσοστών, όσο το ότι δεν μπορεί να διατεθεί αυτό στην ΕΛΙΑ αφού αναλογεί σε άλλο κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ.

Οι αρμόδιοι που θα βάλουν τις υπογραφές τους για την εκταμίευση του ποσού, προβληματίζονται για τη νομιμότητα μιας τέτοιας πράξης.

Σοβαροί νομικοί τους συμβουλεύουν να απόσχουν από τέτοια ενέργεια που θα τους φέρει πονοκέφαλο ή και εμπλοκές με το νόμο.

Από την άλλη ο κ Βενιζέλος χαίρεται με την "απρονοησία" του Γιώργου να μπλεχτεί με τα του ΠΑΣΟΚ.

Φήμες λένε πως θα αφήσει τον ΓΑΠ να πάρει ξανά το ΠΑΣΟΚ που έτσι κι αλλιώς του ανήκει.

Μαζί όμως με το κόμμα θα του προσφέρει και το κρύο πιάτο της εκδίκησης. Θα του χαρίσει το ΑΦΜ του ΠΑΣΟΚ, με όλα τα χρέη.

Χρέη εκλογικών αναμετρήσεων, δημόσιων σχέσεων ακριβού γούστου και …γυμναστηρίων.

Χρέη, όπως λένε κύκλοι προσκείμενοι σε υψηλόβαθμα στελέχη, δημιούργησε ο ΓΑΠ  «κάνοντας πολιτική και την πλάκα του μαζί».

Λέτε να το φυσάει ο ΓΑΠ και να μην κρυώνει;

Δάκρυα Παπούλια

Ο περιφερειάρχης Ηπείρου πρόσφερε ένα καλάθι με τοπικά προϊόντα στον κ Παπούλια.

Ο Πρόεδρος, με δάκρυα στα μάτια, είπε «Μεγαλώσαμε με το ψωμί, με το τυρί, με το γάλα. Και κερδίσαμε τη ζωή μας...».

Η φράση του κ Προέδρου είναι ατελής, αφού ένας αυθεντικός Ηπειρώτης θα την ολοκλήρωνε ως εξής «Και τώρα που γίναμε νοικοκυραίοι, ήρθαν και μας τα πήραν όλα».

Μάνες

1936. Θεσσαλονίκη. Απεργία καπνεργατών. Επίθεση της εξουσίας με πολλούς τραυματίες και νεκρό ένα παλικάρι. Η φωτογραφία της επόμενης μέρας είναι συγκλονιστική. Μια μάνα με υψωμένα τα χέρια, θρηνεί το παιδί της. Ο Γιάννης Ρίτσος, που είδε εκείνη τη φωτογραφία, μας εξήγησε με ακρίβεια και πληρότητα τα αισθήματά της, γράφοντας τον Επιτάφιο.

2013. Η αστυνομία συλλαμβάνει μια ομάδα νέων παιδιών κατηγορούμενων για ληστεία. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο είναι και μέλη των «Πυρήνων της Φωτιάς».

Η μάνα του ενός παιδιού, δήλωσε: «είμαι  πολύ περήφανη για το γιο  μου, .... θα τον υπερασπιστώ μέχρι την τελευταία ρανίδα  του αίματός μου».

2013. Μια μάνα εμφανίζεται μπροστά από τα δικαστήρια της Αθήνας κρατώντας ένα χαρτόνι που έγραφε: «Και οι αστυνομικοί έχουν μάνες». Ακούστηκε να λέει:«Είμαι δίπλα στο παιδί μου. Δεν κρίνω κανέναν αλλά κανείς δεν σκέφτεται τη δική μου αγωνία όταν ο γιος μου κάνει υπηρεσία νύχτα στην Ομόνοια».

2013. Μιας μάνας ο γιος, εκ της θέσεώς του,  υποδεικνύει στους κυβερνώντες να κάνουν περικοπές στους μισθούς των 700 € και να φορολογήσουν κι άλλο τους φτωχούς.  Για να διασωθεί η «οικονομία» που τον αμείβει με μισθό πάνω από 25.000€, το μήνα. Δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να πει η μάνα ενός τέτοιου γιου.

2013. Μπραχάμι. Μια μάνα, κάθε μήνα, παίρνει τη σύνταξή της από την Εθνική Τράπεζα. Μετά πηγαίνει σε άλλη τράπεζα και καταθέτει 500 € για το στεγαστικό δάνειο του γιου της. Δήλωσε: «Είχα μπει εγγυήτρια στο δάνειο του παιδιού. Είναι δυο χρόνια άνεργο και δεν μπορεί να πληρώσει. Τρέμω μην του το πάρει η Τράπεζα».

2013. Αθήνα. Μια μάνα βλέπει το παιδί της να έχει γίνει πρωθυπουργός, πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και τώρα «Ακαδημαϊκός δάσκαλος», να διδάσκει σε μεγάλα ξένα πανεπιστήμια. Δεν ακούσαμε καμιά δήλωσή της. Κανείς δεν γνωρίζει πως νοιώθει, ως μάνα.

Αν μαζευτούν όλες οι μάνες της ιστορίας μας τι θα μπορούσαν να πουν μεταξύ τους; Πόσο περήφανες θα είναι για τα παιδιά τους;

Εκείνο που διαισθανόμαστε είναι πως όλες θα έχουν τον πόνο τους, πως θα καταλάβει η μια την άλλη.

Κάποιες, ίσως να μην το μπορέσουν.

Απεργία στο ΣΚΑΙ

Να το δούμε κι αυτό! Απεργία στο ΣΚΑΙ!
Να καμαρώσουμε το ...παλικάρι τον Πορτοσάλτε να ...περιφρουρεί την είσοδο του σταθμού, να μην μπουν οι απεργοσπάστες και σπάσει η απεργία.
Τον Ευαγγελάτο με περιβραχιόνιο του ΠΑΜΕ να φωνάζει συνθήματα κατά της εργοδοσίας του Αλαφούζου με ντουντούκα.
Τον Παπαχελά να μοιράζει προκηρύξεις στην Ομόνοια καλώντας τους εργαζόμενους σε αλληλεγγύη.
Κι όλα αυτά σε μια κρίσιμη περίοδο που η κυβέρνηση έχει την ανάγκη του ΣΚΑΙ.
Τον χρειάζεται να συκοφαντεί τις απεργίες των άλλων κλάδων. Να υπονομεύσει τις κινήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 

Με ξένα κόλυβα

Ο Δήμος Αθηναίων «βράβευσε» το MEGAλο κανάλι για την θεάρεστη πράξη να μαζέψει τρόφιμα και ρούχα για τους πένητες της Αθήνας.

Ο κ Στραβελάκης, παραλαμβάνοντας το «βραβείο», δήλωσε πως «οι συμπολίτες μας πρόσφεραν από το υστέρημά τους». «Μακάρι να μην χρειαστεί να το επαναλάβουμε» είπε.

Μην φοβάσαι κ Στραβελάκη. Οι Πρετεντέρηδες, οι Κονομέηδες, οι Καμπουράκηδες, οι Τρέμες, οι Αναγνωστάκηδες κι οι Χασαπόπουλοι θα βάλουν «πλάτη» και θα «επαναληφθούν» τα θεάρεστα έργα συλλογής τροφίμων για τους φτωχούς.

Κλαίνε οι Καμπουράκηδες κι οι Οικονομαίοι για τη φτώχια. Κάνοντας τους ανήξερους. Για την αιτία των δεινών του λαού μας.
Τάχα δεν γνωρίζουν πως την φτώχια την δημιουργούν και οι σαχλαμαρίτσες κι οι μαλακιούλες που χαβαλετζίδικα παρλαπιπάρουν καθημερινά από το MEGA. Υπερασπιζόμενοι τα μνημόνια. Καρφώνοντας, ειρωνευόμενοι κάθε φωνή που είναι αντίθετη με τα μνημόνια και τα υπερκέρδη των τραπεζιτών. Κρύβοντας τα χρέη των καναλιών που δουλεύουν. Δείχνοντας κάθε μέρα ποιόν να ρίξουν στη θάλασσα για να σωθούν εκείνοι.

Παρ' όλα αυτά είναι μεγαλόψυχοι. Λυπούνται το λαό και του μαζεύουν ελεημοσύνες. Για να αμβλύνουν τις συνέπειες της πολιτικής που υποστηρίζουν.

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο

Άιντε σύμβολο αιώνιο

Αν ξυπνήσεις, μονομιάς

Θα ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

Γλυπτική που τρώγεται

Κι όμως υπάρχει και τέτοια τέχνη. Τέχνη αξιοζήλευτη.

Από άξια χέρια. Καλλιτεχνικά δημιουργήματα υψηλής τεχνικής.

Όσον αφορά τις γεύσεις; Είναι να μην μπεις στον πειρασμό.

Θα σας σκλαβώσουν και θα κολλήσετε.

Γεια στα χέρια της γλύπτριας- ζαχαροπλάστισσας.

Μπείτε στο: http://www.igeuseistiszois.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html

και περιηγηθείτε στην περιπέτεια της γεύσης.

Θα μείνετε έκπληκτοι.

Προλετάριοι όλων των εθνών, ...αλληλοσφαγείτε!

Στους 37 ανέρχονται οι ξένοι υπάλληλοι, οκτώ εθνικοτήτων, που σκοτώθηκαν στη μονάδα εξόρυξης φυσικού αερίου, στην έρημο Σαχάρα, ενώ άλλοι επτά αγνοούνται, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Αλγερίας.

Ανάμεσα στους νεκρούς και αγνοούμενους βρίσκονται Βρετανοί, Αμερικανοί, Ιάπωνες, Νορβηγοί, Ρουμάνοι, Μαλαισιανοί και Φιλιππινέζοι.

"Ψάχνουμε για ξένους, οι Αλγερινοί μπορείτε να φύγετε!"

"Ήταν δύο ομάδες, που επιτέθηκαν σε δύο διαφορετικά σημεία. Στόχος τους ήταν οι ξένοι υπάλληλοι" διηγείται στην αλγερινή τηλεόραση ένας όμηρος.
"Όταν ήρθαν, είπαν: Ακίνητοι! Εμείς δεν κουνηθήκαμε, φοβόμασταν. Μετά μας είπαν: Μην ανησυχείτε, είμαστε μουσουλμάνοι, όπως και εσείς" λέει ένας αλγερινός όμηρος.
"Μας βύθισαν στο σκοτάδι. Έσπασαν τις πόρτες, ουρλιάζοντας: Ψάχνουμε μόνο για ξένους, οι υπόλοιποι μπορείτε να φύγετε", δήλωσε, ένας αλγερινός μηχανικός".
Πρώτον.
Οι παραπάνω δηλώσεις έγιναν για τον διαχωρισμό ΕΡΓΑΤΩΝ σε δικούς τους και ξένους. Σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Και τους σκότωσαν επειδή ήταν ξένοι. Επειδή ήταν χριστιανοί.
Ότι ήταν εργάτες δεν το είδαν. Δεν τους ένοιαξε.
Αν είναι αλήθεια όλα αυτά πρέπει να προβληματιστούμε πολύ σοβαρά. Όλοι όσοι αντιμετωπίζουμε ως "πολιτιστικά" χαρακτηριστικά τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Καλό θα ήταν να ξαναθυμηθούμε το όπιο του λαού που έλεγε ένας παππούς. Παλιά. Τότε που διαβάζαμε, ψαχνόμασταν. Νοιαζόμασταν.
Δεύτερον.
Καλό θα ήταν να πάρουν θέση και οι φίλοι μετανάστες στην χώρα μας. Που αγωνιούν και αγωνίζονται, για το πότε και που θα χτιστεί το τζαμί για να προσεύχονται.
Να πουν τη γνώμη τους για αυτά τα γεγονότα που γίνανε στην Αλγερία.
Που σκοτώθηκαν εργάτες επειδή ήταν ξένοι και αλλόθρησκοι.
Αυτό σίγουρα θα βοηθήσει στην αλληλεγγύη μεταξύ μας και την αλληλοκατανόηση. 
Γιατί οι εργάτες όλου του κόσμου πρέπει να αγωνίζονται για τα δικαιώματα των εργατών. Όπου γης.
Το δικαίωμα προσευχής είναι ατομικό δικαίωμα ενώ το δικαίωμα στη ζωή είναι συλλογική υπόθεση.
Ειδικά των εργατών όταν είναι και ξένοι. Και στην Αλγερία. Και παντού.